موضوع :
مخاطب :
مناسبت :
نوع مطلب :
منبع : اینترنت
منبع کامل: خزائن / منبع : سایت اندیشه قم
نمایه :
احمد بن خضیب گفت: در ایّامی که منشی مادر متوکل خلیفه عباسی بودم خادمی نزدم آمد، کیسه‎ای که دو هزار اشرفی داشت نزدم گذارد و گفت سیده مادر خلیفه می‎گوید این پول را بین مستحقین تقسیم کن، چون این وجه از پاکیزه‎‎ترین مالهای من است، بنویس نام اشخاصی که از این پول به آنها می‎رسد.

احمد می‎گوید: جستجو نمودم بین مستحقین آن شهر سیصد اشرفی تقسیم کردم هفتصد اشرفی نزد من باقی ماند، نصف شب صدای درب خانه بلند شد، پشت درب آمدم با یک سید علوی که همسایه‎ام بود روبرو شدم، علت آمدنش را پرسیدم، اظهار فقر کرد، یک اشرفی به او دادم، تشکّر کرد و رفت. همسرم سئوال کرد: این که نصف شب آمده بود کی بود؟

به او گفتم: مردی علوی، و همسایه است و یک اشرفی به او دادم و رفت، همسرم با گریه زیاد گفت از پیغمبر ـ صلّی اللّه علیه و آله و سلم ـ حیاء نکردی که یک اشرفی به او دادی و حال آنکه می‎دانی مستحق است، برخیز آنچه از اشرفیهائی که نزد تو باقی مانده به او بده، سخن آن زن اثری فراوان در قلبم کرد.

برخواستم دنبال آن سید رفتم هفتصد اشرفی باقی مانده را به او دادم چون به خانه برگشتم پشیمان شدم که اگر این خبر به متوکل برسد از دشمنی که نسبت به علویین دارد مرا به قتل می‎رساند با توکل به خدا در خانه نشستم، در این فکر بودم که صدای درب خانه بلند شد، غلامان مرا به حضور مادر متوکل بردند وی از پشت پرده گفت:

ای احمد ؛ خدا به تو و همسرت جزای خیر دهد، این ساعت پیغمبر اسلام تشریف آوردند و در حق ما دعا کردند فرمود از خدا به تو و زوجه احمد بن خضیب جزای خیر دهد.

مادر متوکل گفت: احمد! معنی کلام پیغمبر را نفهمیدم، برایم نقل کن، قصه دادن اشرفی ها را به سید علوی گفتم و مادر متوکل گریه می‎کرد، غلامش را فرستاد اشرفی های زیاد و جامه‎های زیبا به وسیله من برای آن سید علوی فرستاد، کیسه‎ای که معادل صد هزار درهم بود به عنوان همسرم به من داد، ‌من آمدم درب خانه آن سید علوی از داخل خانه صدای او را شنیدم که ای احمد آنچه با تو هست بده، گریان از خانه بیرون آمد، سبب پرسیدم، گفت:

در مراجعت به خانه با زنم دو رکعت نماز خواندیم و درباره تو و زنت و مادر متوکل دعا کردیم خوابیدیم؛ پس رسول خدا را به خواب دیدم که آن حضرت از آمدن تو و آوردن اشرفی های دیگر را به من وعده دادند.

ای مونس هر وحید فردی آرام دل هر اهل دردی

فریاد رس نیازمندان گیرنده دست مستمندان

وی راحت سینه‎های غمناک بینایی دیده‎های غمناک

نامت آرام جان خسته یادت جبر دل شکسته

درد تو دوای دردمندان ذکر تو غذای مستمندان

رحمی بنمای خستگان را بنواز دل شکستگان را

برداشت :
احمد بن خضیب گفت: در ایّامی که منشی مادر متوکل خلیفه عباسی بودم خادمی نزدم آمد، کیسه‎ای که دو هزار اشرفی داشت نزدم گذارد و گفت سیده مادر خلیفه می‎گوید این پول را…

فعلا قابلیت ارسال برداشت برای فیش ها از طرف کاربران عزیز فیش یار به صورت موقتی برداشته شده است.

شعری برای جنگ

می‌خواستم شعری برای جنگ بگویم دیدم نمی‌شود دیگر قلم زبان دلم نیست گفتم: باید زمین گذاشت قلمها را دیگر سلاح سرد سخن کارساز نیست باید

مطالعه فیش منبر

شعر شهادت

نگاهم تو را در نوردید، پر از شعر و آیینه بودی نمی‌دانم، انگار در خواب، برایم غزل می‌سرودی دوباره کبوتر، دوباره، نگاهی از آیینه لبریز

مطالعه فیش منبر

شرح غم

سلام ای جوانمرد، مردان مرد که خواندم شما را صبوران درد چه آهی که در سینه‌ها داشتند چه سودا که با ناله بگذاشتند چه زخمی

مطالعه فیش منبر

شبِ بیشه

فقط ستاره گواه عبور سرخ شماست فقط ستاره شما را دید کز آب‌های مجاور شبی به بیشه زدید کسی چه می‌دانست که پشت پلک شمایان

مطالعه فیش منبر