فصل دهم: حکمت‏هاى جامع

موضوع :    عمومی
مخاطب :    عمومی
مناسبت :    عمومی
نوع مطلب :    روایت
عنوان :    فصل دهم: حکمت‏هاى جامع
متن:   
الدعاء عن الحسن :قالَ لُقمانُ علیه السلام لاِبنِهِ : یا بُنَیَّ ، إن کُنتَ تُریدُ البَقاءَ ـ ولا بَقاءَ ـ فَاجعَل خَشیَهَ اللّه‏ِ عَزَّ وجَلَّ غِطاءَکَ فَوقَ رَأسِکَ ، ووِطاءَکَ فَلَعَلَّکَ أن تَنجُوَ وما أراکَ بِناجٍ .

یا بُنَیَّ ، إنَّ الدُّنیا بَحرٌ عَمیقٌ ، قَد غَرِقَ فیهِ ناسٌ کَثیرٌ ، فَلیَکُن سَفینَتُکَ فیها تَقوَى اللّه‏ِ ، وحَشوُهَا الإِیمانَ بِاللّه‏ِ ، وشِراعُهَا التَّوَکُّلَ عَلَى اللّه‏ِ ، ومَجاذیفُهَا التَّسبیحَ وَالتَّهلیلَ ، ولَعَلَّکَ أن تَنجُوَ وما أراکَ بِناجٍ .
یا بُنَیَّ ، إن کُنتَ لا توقِنُ بِالبَعثِ فَإِذا نِمتَ فَلا تَستَیقِظ ؛ فَإِنَّکَ کَما تَستَیقِظُ فَکَذلِکَ تُبعَثُ .
یا بُنَیَّ ، اُذکُرِ اللّه‏َ عِندَ هَمِّکَ إذا هَمَمتَ ، وعِندَ یَدِکَ إذا أقسَمتَ ، وعِندَ لِسانِکَ إذا حَکَمتَ .
الدعاء ، طبرانى
ـ به نقل از حسن ـ: لقمان به پسرش گفت : «پسرم ! اگر ماندگارى را مى‏خواهى ـ هر چند ماندگارى‏اى وجود ندارد ـ ترس از خداوند عز و جل را سرپوش و زیرانداز خود قرار بده تا شاید نجات یابى ؛ هر چند من تو را نجات‏یافته نمى‏بینم .

پسرم ! دنیا دریایى عمیق است که مردمان بسیارى در آن غرق شده‏اند . پس باید کشتىِ تو در آن ، تقواى الهى باشد و مسافران آن ایمان به خدا ، بادبان آن توکّل بر خدا ، و پاروهاى آن ذکر «سبحان اللّه‏» و «لا اله الاّ اللّه‏» باشد تا شاید نجات یابى ؛ هر چند من تو را نجات‏یافته نمى‏بینم .

پسرم ! اگر رستاخیز را باور ندارى ، هر گاه خوابیدى ، بیدار نشو ؛ پس همان طور که بیدار مى‏شوى ، همان گونه هم بر انگیخته خواهى شد .

پسرم ! هر گاه به انجام دادن کارى همّت مى‏گمارى ، هنگام تصمیم گرفتن ، و هر گاه چیزى را قسمت مى‏کنى ، هنگام دست دراز کردن ، و هر گاه درباره چیزى حکم مى‏کنى ، هنگام زبان گشودنت ، خدا را یاد کن» .

منبع روایت :
الدعاء للطبرانی : ص ۴۹۳ ح ۱۷۳۷ .


برداشت :  
الدعاء ، طبرانى
ـ به نقل از حسن ـ: لقمان به پسرش گفت : «پسرم ! اگر ماندگارى را مى‏خواهى ـ هر چند ماندگارى‏اى وجود ندارد ـ ترس از خداوند عز و جل را سرپوش و زیرانداز خود قرار بده تا شاید نجات یابى ؛ هر چند من تو را نجات‏یافته نمى‏بینم .

پسرم ! دنیا دریایى عمیق است که مردمان بسیارى در آن غرق شده‏اند . پس باید کشتىِ تو در آن ، تقواى الهى باشد و مسافران آن ایمان به خدا ، بادبان آن توکّل بر خدا ، و پاروهاى آن ذکر «سبحان اللّه‏» و «لا اله الاّ اللّه‏» باشد تا شاید نجات یابى ؛ هر چند من تو را نجات‏یافته نمى‏بینم .

پسرم ! اگر رستاخیز را باور ندارى ، هر گاه خوابیدى ، بیدار نشو ؛ پس همان طور که بیدار مى‏شوى ، همان گونه هم بر انگیخته خواهى شد .

پسرم ! هر گاه به انجام دادن کارى همّت مى‏گمارى ، هنگام تصمیم گرفتن ، و هر گاه چیزى را قسمت مى‏کنى ، هنگام دست دراز کردن ، و هر گاه درباره چیزى حکم مى‏کنى ، هنگام زبان گشودنت ، خدا را یاد کن» .

منبع :    اینترنت    -->    خزائن / منبع : www.HadithCity.com پایگاه شهر حدیث
نمایه:    حکمت نامه ی لقمان   |   کتابخانه

برداشتتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *